ตัวอย่างงานวิจัย ระดับปริญญาเอก ด้านหลักสูตร

การพัฒนาหลักสูตรเน้นกระบวนการถ่ายทอดภูมิปัญญาล้านนา : กลองสะบัดชัย
โดย...พระชยสร สมบุญมาก (สมปุญฺโญ).
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Adu_Ed/Chayasara_S.pdf

การพัฒนาหลักสูตรบูรณาการเนื้อหารายวิชาคณิตศาสตร์กับวิชาคำนวณของช่างอุตสาหกรรมระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล
ทักษิณา เครือหงส์ ; วิชัย วงษ์ใหญ่, มนัส บุญประกอบ, ราชันย์ บุญธิมา, อาจารย์ที่ปรึกษา.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Cur_Re_Dev/Tugsina_K.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมวิธีสอนศีลธรรมระดับมัธยมศึกษาตอนต้นของพระสอนศีลธรรมตามโครงการของกระทรวงศึกษาธิการ
โดย...พระราชรัตนมงคล (มนตรี ยางธิสาร)
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Adu_Ed/PhrarajrattanamongkolMontri_Y.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างคุณลักษณะความเป็นคนทันสมัยด้านจิตใจสำหรับนักศึกษาสาขาครุศาสตร์ของสถาบันราชภัฏ
โดย...สมศรี ทองนุช.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Hi_Ed/Somsri_T.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมครูวิทยาศาสตร์เพื่อออกแบบบทปฏิบัติการที่สอดแทรกภูมิปัญญาท้องถิ่น
โดย...วิชาญ พันธุ์ประเสริฐ.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Sci_Ed/Vichan_P.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมการจัดการเรียนแบบที่ใช้ปัญหาเป็นหลักสำหรับอาจารย์พยาบาล / ยุวดี ฦาชา.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Cur_Re_Dev/Yuwadee_L.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรฝึกอาชีพการทอผ้าไหมมัดหมี่สำหรับประชาชนในชนบท / ทองสุข วันแสน.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Cur_Re_Dev/Thongsook_W.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อพัฒนาความสามารถในการคิดไตร่ตรองของอาจารย์พยาบาล / ของ วิยะดา รัตนสุวรรณ.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Ed_Adm/Wiyada_R.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ด้านพลศึกษาของนักศึกษาในสถาบันการพลศึกษา / นรินทร์http://thesis.swu.ac.th/swudis/Hi_Ed/Narinth_S.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรพิเศษทางเรขาคณิตเสริมสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่มีความสามารถพิเศษทางคณิตศาสตร์ / พิชากร แปลงประสพโชค.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Math_Ed/Pichakorn_P.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรพีชคณิตสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ที่มีความสามารถพิเศษทางคณิตศาสตร์ / ยุพร ริมชลการ.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Math_Ed/Yuporn_R.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของผู้เรียนในระดับประถมศึกษา / ลาวัณย์ ทองมนต์ 
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Cur_Re_Dev/Lawan_T.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการจัดการตนเองโดยใช้กิจกรรมแนะแนว สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 / อดุล นาคะโร.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Cur_Re_Dev/Adun_N.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรรายวิชาการพยาบาลผู้ใหญ่เพื่อส่งเสริมการคิดวิจารณญาณ / นาวาอากาศตรีหญิง ภัทรภรณ์ ภัทรโยธิน
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Cur_Re_Dev/Patraporn_P.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรเรขาคณิตวิยุตสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์สูง / จิณดิษฐ์ ละออปักษิณ.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Math_Ed/JINNADIT_L.pdf
 
 การพัฒนาหลักสูตรและการจัดการเรียนการสอนเพื่อถ่ายทอดภูมิปัญญาท้องถิ่น : กรณีศึกษาชุมชนแห่งหนึ่งในเขตภาคกลางตอนล่าง / รัตนะ บัวสนธ์.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Cur_Re_Dev/Rattana_B.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรวิชาชีววิทยาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายเรื่อง พื้นฐานทางเทคโนโลยีชีวภาพ ที่เน้นการปฏิบัติการทดลองโดยใช้ประโยชน์จากสารเหลือทิ้ง / เปรมจิตร บุญสาย.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Sci_Ed/premchit_b.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรวิทยาศาสตร์แบบพหุวิทยาการร่วมกับวิชาคณิตศาสตร์และภาษาอังกฤษสำหรับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย / พูนสุข อุดม.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Sci_Ed/Poonsuk_U.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรเสริมเพื่อเสริมสร้างสมรรถภาพทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (ICT) สำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู / จันทิมา แสงเลิศอุทัย.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Cur_Re_Dev/Chanthima_S.pdf
 
รูปแบบหลักสูตรนิเทศศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาการบริหารจัดการสื่อสารในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน / สิทธิชัย เทวธีระรัตน์.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Hi_Ed/Sittichai_T.pdf

 การพัฒนาหลักสูตรเน้นกระบวนการถ่ายทอดภูมิปัญญาล้านนา : กลองสะบัดชัย / พระชยสร สมบุญมาก (สมปุญฺโญ).
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Adu_Ed/Chayasara_S.pdf
การพัฒนาหลักสูตรบูรณาการเนื้อหารายวิชาคณิตศาสตร์กับวิชาคำนวณของช่างอุตสาหกรรมระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล / ทักษิณา เครือหงส์ ; วิชัย วงษ์ใหญ่, มนัส บุญประกอบ, ราชันย์ บุญธิมา, อาจารย์ที่ปรึกษา.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Cur_Re_Dev/Tugsina_K.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมวิธีสอนศีลธรรมระดับมัธยมศึกษาตอนต้นของพระสอนศีลธรรมตามโครงการของกระทรวงศึกษาธิการ / พระราชรัตนมงคล (มนตรี ยางธิสาร)
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Adu_Ed/PhrarajrattanamongkolMontri_Y.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างคุณลักษณะความเป็นคนทันสมัยด้านจิตใจสำหรับนักศึกษาสาขาครุศาสตร์ของสถาบันราชภัฏ / สมศรี ทองนุช.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Hi_Ed/Somsri_T.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมครูวิทยาศาสตร์เพื่อออกแบบบทปฏิบัติการที่สอดแทรกภูมิปัญญาท้องถิ่น / วิชาญ พันธุ์ประเสริฐ.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Sci_Ed/Vichan_P.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมการจัดการเรียนแบบที่ใช้ปัญหาเป็นหลักสำหรับอาจารย์พยาบาล / ยุวดี ฦาชา.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Cur_Re_Dev/Yuwadee_L.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรฝึกอาชีพการทอผ้าไหมมัดหมี่สำหรับประชาชนในชนบท / ทองสุข วันแสน.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Cur_Re_Dev/Thongsook_W.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อพัฒนาความสามารถในการคิดไตร่ตรองของอาจารย์พยาบาล / ของ วิยะดา รัตนสุวรรณ.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Ed_Adm/Wiyada_R.pdf
 

การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ด้านพลศึกษาของนักศึกษาในสถาบันการพลศึกษา / นรินทร์

http://thesis.swu.ac.th/swudis/Hi_Ed/Narinth_S.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรพิเศษทางเรขาคณิตเสริมสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่มีความสามารถพิเศษทางคณิตศาสตร์ / พิชากร แปลงประสพโชค.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Math_Ed/Pichakorn_P.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรพีชคณิตสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ที่มีความสามารถพิเศษทางคณิตศาสตร์ / ยุพร ริมชลการ.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Math_Ed/Yuporn_R.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของผู้เรียนในระดับประถมศึกษา / ลาวัณย์ ทองมนต์ 
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Cur_Re_Dev/Lawan_T.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการจัดการตนเองโดยใช้กิจกรรมแนะแนว สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 / อดุล นาคะโร.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Cur_Re_Dev/Adun_N.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรรายวิชาการพยาบาลผู้ใหญ่เพื่อส่งเสริมการคิดวิจารณญาณ / นาวาอากาศตรีหญิง ภัทรภรณ์ ภัทรโยธิน
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Cur_Re_Dev/Patraporn_P.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรเรขาคณิตวิยุตสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์สูง / จิณดิษฐ์ ละออปักษิณ.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Math_Ed/JINNADIT_L.pdf
 
 การพัฒนาหลักสูตรและการจัดการเรียนการสอนเพื่อถ่ายทอดภูมิปัญญาท้องถิ่น : กรณีศึกษาชุมชนแห่งหนึ่งในเขตภาคกลางตอนล่าง / รัตนะ บัวสนธ์.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Cur_Re_Dev/Rattana_B.pdf
 
 การพัฒนาหลักสูตรวิชาชีววิทยาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายเรื่อง พื้นฐานทางเทคโนโลยีชีวภาพ ที่เน้นการปฏิบัติการทดลองโดยใช้ประโยชน์จากสารเหลือทิ้ง / เปรมจิตร บุญสาย.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Sci_Ed/premchit_b.pdf
 
 การพัฒนาหลักสูตรวิทยาศาสตร์แบบพหุวิทยาการร่วมกับวิชาคณิตศาสตร์และภาษาอังกฤษสำหรับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย / พูนสุข อุดม.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Sci_Ed/Poonsuk_U.pdf
 
การพัฒนาหลักสูตรเสริมเพื่อเสริมสร้างสมรรถภาพทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (ICT) สำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู / จันทิมา แสงเลิศอุทัย.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Cur_Re_Dev/Chanthima_S.pdf
 
รูปแบบหลักสูตรนิเทศศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาการบริหารจัดการสื่อสารในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน / สิทธิชัย เทวธีระรัตน์.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Hi_Ed/Sittichai_T.pdf
การพัฒนาเกณฑ์สมรรถนะในการประเมินผลการปฏิบัติงานของผู้บริหารศูนย์เทคโนโลยีทางการศึกษา สำนักบริหารงานการศึกษานอกโรงเรียน / ประมา ศาสตระรุจิ.
http://thesis.swu.ac.th/swudis/Adu_Ed/Prama_S.pdf

 
ขอบคุณที่มา  ::  http://library.swu.ac.th/#focus   , Srinakharinwirot University 
เรียบเรียงโดย  ::   ประภัสรา  โคตะขุน  ;   http://prapasara.blogspot.com

 การคัดลอกส่วนใดส่วนหนึ่งของงานวิจัย  อย่าลืมอ้างอิงที่มาด้วย

จรรยาบรรณนักวิจัย  http://www.prapasara.co.uk/EthicsResearch.html

ประสบการณ์นำเสนองานวิจัยระดับนานาชาติ ตอนที่ 4

ประสบการณ์นำเสนองานวิจัยระดับนานาชาติ ตอนที่ 3

ประสบการณ์นำเสนองานวิจัยระดับนานาชาติ ตอนที่ 2

ประสบการณ์นำเสนองานวิจัยระดับนานาชาติ ตอนที่ 1

ประเทศไทย ศูนย์กลางเส้นทางท่องเที่ยวเชื่อมโยงประเทศเพื่อนบ้าน : สังคมพหุวัฒนธรรมขนาดใหญ่ของอาเซียน

ประเทศไทย ศูนย์กลางเส้นทางท่องเที่ยวเชื่อมโยง (อ.ส.ท.)

           ไม่มี พ.ศ. 2558 กลุ่มประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 10 ประเทศ มีพันธสัญญาจะรวมตัวกันเป็นประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC-ASEAN Economic Community) ในการนี้เสาหลัก AEC ในด้านการท่องเที่ยว และการบินพาณิชย์ ประเทศไทยเราได้รับเกียรติให้เป็นประเทศริเริ่มในการดำเนินการต่าง ๆ หลายหลาก และภาครัฐไทยก็มีความมุ่งมั่นที่จะผลักดันให้ประเทศไทยเป็นศูนย์กลางการเดินทางท่องเที่ยวในภูมิภาค เนื่องจากความพร้อมในหลายประการ โดยเฉพาะสภาพที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ของประเทศไทยที่เสมือนตั้งอยู่ตรงกึ่งกลางของภูมิภาคพอดี

           ดังนั้น เพื่อสนับสนุนแนวคิดของการรัฐ และเพื่อให้คนไทยเราได้รู้จักเส้นทางเชื่อมโยงระหว่างประเทศต่าง ๆ เหล่านี้ อนุสาร อ.ส.ท. จึงตั้งใจนำเสนอประเทศไทยในการเป็นศูนย์กลางการเดินทางท่องเที่ยวโดยรถยนต์ในอาเซียน เพื่อให้ท่านผู้อ่านได้ศึกษาและสามารถนำไปใช้เดินทางท่องเที่ยวได้เอง และแนะนำต่อไปยังนักท่องเที่ยวต่างชาติที่จะเดินทางเข้ามาท่องเที่ยวในภูมิภาคเอาเซียนของเราได้ต่อไป

เส้นทางเชื่อมโยงสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว

 เมืองเชียงของ เส้นทาง R3A


 เส้นทางระเบียงเศรษฐกิจเหนือ-ใต้ เชียงของ-ห้วยทราย-หลวงน้ำทา-อุดมไชย-หลวงพระบาง และเชียงของ-ห้วยทราย-หลวงน้ำทา-บ่อตน-เชียงรุ่ง

           อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย คือ เมืองชายแดนฝั่งไทยที่สะพานมิตรภาพไทย-สาว แห่งที่ 4 สร้างเสร็จเรียบร้อย จากสะพานแห่งนี้จะเป็นเส้นทางเชื่อมโยงเส้นทาง R3A ซึ่งเป็นเส้นทางระเบียงเศรษฐกิจเหนือ-ใต้ (North-South Economic Corridor) เชื่อมต่อไปยังเมืองเชียงรุ่ง เขตปกครองพิเศษสิบสองปันนา สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยผ่านเมืองหลวงน้ำทา ซึ่งเป็นเมืองทางแยก สามารถแล่นขึ้นเหนือสู่ สปช. จีน และแล่นลงใต้ผ่านเมืองไชย แขวงอุดมไชย ไปยังเมืองหลวงพระบางได้ในที่สุด

           รายละเอียดของเส้นทาง R3A

           ระยะทาง เชียงของ-หลวงพระบาง 300 กิโลเมตร เชียงของ-เชียงรุ่ง 400 กิโลเมตร

           เมืองสำคัญ เชียงของ-ห้วงทราย-หลวงน้ำทา-อุดมไทย-หลวงพระบาง เชียงของ-ห้วยทราย-หลวงน้ำทา-บ่อเตน-เชียงรุ่ง

           ด่านพรมแดน ด่านสะพานมิตรภาพไทย-ลาว แห่งที่ 4 ด่านบ่อเตน-โมฮัน

           แหล่งท่องเที่ยวใกล้เคียง ประเทศไทย เมืองเชียงของ เชียงแสน สามเหลี่ยมทองคำ ภูชี้ฟ้า ผาตั้ง และ สปป. ลาว เมืองสิง
สุวรรณโคมคำ เมืองต้นผึ้ง

เลย เส้นทางหมายเลข 4 ท่าลี่-หลวงพระบาง


เส้นทางตามรอยอองรี มูโอต์ (Henri Mouhot)

           ในอดีตกรุงเทพมหานคร คือ ศูนย์กลางแห่งระบบประเทศราชพระเกียรติและพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์สยาม แผ่ไพศาล ทำให้ผู้ปกครองดินแดนรอบข้างต่าง ส่งต้นไม้เงินต้นไม้ทองเข้ามาเป็นไมตรี ดังนั้น บรรดานักสำรวจฝรั่งต่างชาติ หมอสอนศาสนา พ่อค้าวาณิช จึงต่างมุ่งเข้ามาใช้กรุงเทพฯ เป็นสถานีสำคัญในการเดินทางออกไปในภูมิภาค นักเดินทางเหล่านี้ต่างเข้ามาพบปะ ศึกษา เรียนรู้เส้นทางระหว่างกัน แม้กระทั่ง อองรี มูโอต์ นักสำรวจผู้ยิ่งใหญ่แห่งอุษาคเนย์ก็มิใช่ข้อยกเว้น เส้นทางการเดินทางของเขาเป็นการประมวลเส้นทางโบราณผนวกเข้ากับเส้นทางสำรวจ ของหมอสอนศาสนาหลาย ๆ ท่าน จนเป็นเส้นทางของอองรี มูโอต์ เชื่อมต่อกรุงเทพมหานคร และหลวงเชื่อมต่อกรุงเทพมหานครและหลวงพระบาง เป็นเส้นทางที่สั้น ง่าย และตัดตรงที่สุดในบรรดาเส้นทางเชื่อมต่อสองเมืองนี้หลากหลายเส้นทาง

           รายละเอียดของเส้นทางหมายเลข 4

           ระยะทาง จากเมืองไทย ใช้ทางหลวงหมายเลข 21 ต่อด้วย ทางหลวงหมายเลข 2115 และเข้าสู่เส้นทางหมายเลข 4 สปป. ลาว

           เมืองสำคัญ เลย-ท่าลี่-ด่านสะพานมิตรภาพไทย-ลาว แม่น้ำเหือง-เมืองแก่นท้าว-ปากลาย-ไชยะบุรี-หลวงพระบาง

           ด่านพรมแดน ด่านสะพานมิตรภาพไทย-ลาว แม่น้ำเหือง

           แหล่งท่องเที่ยวใกล้เคียง ประเทศไทย เมืองเชียงคาน ภูหลวง ภูกระดึง อุทยานแห่งชาตินาแห้ว และ สปป. ลาว เมืองปากลาย เทศกาลบุญช้างไชยะบุรี เทศกาลบุญกองข้าว เมืองเพียง

หนองคาย เส้นทางหมายเลข 13 เหนือ


(หนองคาย-หลวงพระบาง) เส้นทางประวัติศาสตร์ สยาม-ล้านช้าง

           เป็นเส้นทางเชื่อมโยงไทย-ลาว ที่สำคัญที่สุด ที่ควรเริ่มเดินทางเป็นอันดับแรก โดยเชื่อมเส้นทางถนนมิตรภาพ จากกรุงเทพฯ ประเทศไทยกับเส้นทางหมายเลข 13 เหนือ ผ่านนครหลวงเวียงจันทน์ เมืองวังเวียง สู่เมืองหลวงพระบาง เชื่อมทั้งนครหลวงปัจจุบันของ สปป. ลาว และอดีตราชธานีแห่งล้านช้าง คือ เมืองหลวงพระบาง เข้าด้วยกัน โดยผ่านสะพานมิตรภาพไทย-ลาว แห่งที่ 1

           บนเส้นทางสู่เมืองท่องเที่ยวที่มีเอกลักษณ์สำคัญหลายเมืองบนเส้นทาง เช่น หนองคาย โพนฮง กาสี วังเวียง พูคูน กิ่วขะจ้ำ และหลวงพระบาง เป็นเส้นทางที่นับได้ว่าครบเครื่องด้วยประการทั้งปวง โดยเฉพาะสำหรับการเชื่อมโยงสองประเทศบ้านใกล้เรือนเคียงเข้าด้วยกัน การเดินทางท่องเที่ยวในเส้นทางนี้สามารถทำได้หลากหลาย ทั้งการเดินทางโดยรถยนต์ส่วนตัวรถ โดยสารสาธารณะ ตลอดจนการเดินทางโดยเครื่องบิน

           รายละเอียดของเส้นทางหมายเลข 13 เหนือ

           ระยะทาง จากหนองคายถึงหลวงพระบางประมาณ 300 กิโลเมตร

           เมืองสำคัญ หนองคาย เวียงจันทน์ โพนฮง กาสี วังเวียง พูคูน กิ่วขะจ้ำ และหลวงพระบาง

           ด่านพรมแดน สะพานมิตรภาพไทย-ลาว แห่งที่ 1

           แหล่งท่องเที่ยวใกล้เคียง สปป. ลาว เมืองวังเวียง เขื่อนน้ำงึม ท่าง่อน

อุบลราชธานี เส้นทางหมายเลข 13 ใต้


เที่ยวแผ่นดินสี่พันดอน

           ลาวภาคใต้สิ้นสุดที่แขวงจำปาสัก จังหวัดอุบลราชธานี มีเส้นทางหมายเลข 217 (อุบลราชธานีช่องเม็ก) ข้ามพรมแดนไทย-ลาว ไปเชื่อมต่อกับเส้นทางหมายเลข 13 ใต้ ที่เมืองปากเซ และนำพาต่อไปยังแผ่นดินสี่พันดอน ตรงที่แม่น้ำโขงแปรสภาพเป็นเกาะเล็กเกาะน้อยมากมายเหลือคณานับ ก่อเกิดเป็นน้ำตกมหัศจรรย์อย่างคอนพะเพ็งและหลี่ผี

           ไม่เพียงเท่านั้น อีกฟากหนึ่งของแม่น้ำโขงยังเป็นเขาใหญ่แห่งจำปาสัก คือ ที่ราบสูงบอละเวน ที่เป็นทั้งดินแดนแห่งน้ำตกสวยงาม แหล่งผลิตกาแฟระดับโลก แหล่งท่องเที่ยวผจญภัยหลากหลายประเภท อีกทั้งยังเป็นดินแทนแห่งชาวชาติพันธุ์ลาวเทิงหลากหลาย ไม่เพียงเท่านั้น ราชธานีเก่าแก่เมืองจำปาสัก ยังเป็นดินแดนต้นราก อาณาจักรขอม ปราสาทวัดพู คือ เทวสถานศักดิ์สิทธิ์แห่งขอมเจนละที่แผ่ขยายไล่เลาะแนวพนมดงรักไปทางตะวันตก จนรุ่งเรืองกลายเป็นอารยธรรมขอมอันยิ่งใหญ่ต่อมาที่นครวัด นครธม

           ทั้งหมดนี้แหละที่ทำให้ตัวเลข นักท่องเที่ยวของลาวภาคใต้ติดอันดับสูงสุดของประเทศ สปป. ลาว มาแล้วหลายปีติดต่อกัน

           รายละเอียดของเส้นทางหมายเลข 13 ใต้

           ระยะทาง ประมาณ 150 กิโลเมตร

           เมืองสำคัญ ประเทศไทย อุบลราชธานี พิบูลมังสาหาร โขงเจียม และ สปป. ลาว ปากเซ จำปาสัก ดอนโขง ปากซอง

           ด่านพรมแดน ด่านช่องเม็ก

           แหล่งท่องเที่ยวใกล้เคียง ประเทศไทย อุทยานแห่งชาติผาแต้ม อุทยานแห่งชาติแก่งตะนะ และ สปป. ลาว น้ำตกผาส่วม พิพิธภัณฑ์ชนเผ่า และน้ำตกสวย อีกมากกมายในแขวงเซกอง


เส้นทางเชื่อมโยงสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม

มุกดาหาร เส้นทางหมายเลข 9


มุกดาหาร-สะหวันนะเขต-กวางจี เส้นทางระเบียงเศรษฐกิจตะวันตก-ตะวันออก

           จากประเทศไทยจะไปเวียดนามจำเป็นต้องผ่าน สปป. ลาว และต้องข้ามแม่น้ำโขง สะพานมิตรภาพไทย-ลาว แห่งที่ 2 มุกดาหาร-สะหวันนะเขตนั้นเป็นสะพานข้ามแม่น้ำโขงที่ยาวที่สุด ปลายสะพานทั้งสองด้าน ธนาคารพัฒนาแห่งเอเชีย กำหนดให้เป็นเส้นทางระเบียงเศรษฐกิจตะวันตก-ตะวันออก เชื่อมต่อเศรษฐกิจระหว่างชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกกับมหาสมุทรอินเดีย ปลายสะพานด้าน สปป. ลาว

           ต่อไปเป็นเส้นทางหมายเลข 9 ลากผ่านไปตรงคอคอดแคบ ๆ ของทุ่งราบสะหวันนะเขตแล้วจึงผ่านเข้าสู่เขตช่องเขา ทะลุไปออกด่านพรมแดนแดนสะหวัน ระยะทางประมาณ 200 กิโลเมตร เข้าสู่ประเทศเวียดนามที่เมืองกวางจี แล้วจึงเลี้ยวขวาเชื่อมกับเส้นทางหมายเลข 1 ของเวียดนาม ลากผ่านเมืองมรดกโลก เมืองเว้ อดีตราชธานีในราชวงศ์เหวียนของเวียดนาม แล้วจึงไปสุดทางที่เมืองดานัง อันเป็นเมืองท่าเรือสำคัญของเวียดนาม

           รายละเอียดของเส้นทางหมายเลข 9

           ระยะทาง ใน สปป. ลาว ประมาณ 200 กิโลเมตร ในเวียดนามประมาณ 100 กิโลเมตร

           เมืองสำคัญ มุกดาหาร-ไกสอนพมวิหาน-อุทุมพอน-เมืองพินเซโปน-ดองฮา-กวางจี-เว้-ดานัง

           ด่านพรมแดน ด่านสะพานมิตรภาพ แห่งที่ 2 ด่านแดนสะหวัน ด่านลาวบาว

           แหล่งท่องเที่ยวใกล้เคียง สปป. ลาว พระธาตุอิงฮัง เวียดนาม เมืองเว้ เมืองฮอยอัน หมีเซิน

นครพนม เส้นทางหมายเลข 13 ใต้

เส้นทางหมายเลข 8 สปป. ลาว-เส้นทางหมายเลข 1 เวียดนาม เส้นทางโฮจิมินห์รำลึก

           ประเทศไทยเป็นดินแดนอพยพของผู้ตกทุกข์ได้ยากชาวเวียดนามมานานนักหนา ชาวเวียดนามแถบ ตอนกลางประเทศ เมืองวินห์ เมืองฮาตินห์ เดินทางหนีร้อนมาพึ่งเย็นในเมืองไทยมาแล้วนับร้อยปี จวบจนกระทั่งปัจจุบันชาวเวียดนามที่เข้ามาทำงานในประเทศไทยส่วนใหญ่ก็จะมา จากดินแดนแถบนี้ และในบรรดาทั้งหมด ชายหนุ่มจากเมืองวินห์คนหนึ่ง ชื่อ เหวียนอายกว๊อก หรือโฮจิมินห์ ก็เดินทางเข้ามาในประเทศไทยอย่างเงียบเชียบ และขบวนการสร้างชาติเวียดนามใหม่จึงมีส่วนก่อร่างขึ้นที่เมืองนครพนมของ ประเทศไทยด้วยเช่นกัน

           สะพานมิตรภาพไทย-ลาว แห่งที่ 3 (นครพนม-ท่าแขก) คือ สะพานมิตรภาพที่ออกแบบอย่างสวยงามมาก อาจเป็นเพราะสะพานแห่งนี้ใช้เงินทุนก่อสร้างสะพานส่วนใหญ่จากฝ่ายไทย ข้ามสะพานมิตรภาพไปแล้วเส้นทางจะนำต่อไปพบเส้นทางหมายเลข 13 ใต้ แล่นขึ้นเหนือไปจนถึงทางแยก เลี้ยวขวาเข้าสู่เส้นทางหมายเลข 8 แล่นผ่านเมืองคำเกิด เมืองหลักซาว ดินแดนของชาวผู้ไทย ไทยดำ แล้วเข้าสู่ด่านพรมแดน ด่านน้ำพาว-เกาแจว เป็นระยะทางทั้งหมดประมาณ 300 กิโลเมตร จึงถึงเมืองวินห์ เมืองชายฝั่งทะเลบ้านเกิดของท่านประธานโฮจิมินห์

           รายละเอียดของเส้นทางหมายเลข 13 ใต้-เส้นทางหมายเลข 8 สปป. ลาว-เส้นทางหมายเลข 1 เวียดนาม

           ระยะทาง ประมาณ 300 กิโลเมตร

           เมืองสำคัญ นครพนม-ท่าแขก

           ด่านพรมแดน ด่านสะพานมิตรภาพ 3 ด่านน้ำพาว ด่านเกาแจว

           แหล่งท่องเที่ยวใกล้เคียง ประเทศไทย พระธาตุพนม พระธาตุเรณู, สปป. ลาว พระธาตุศรีโคตรบูรณ์ หินหนามหน่อ ถ้ำกองลอ และ เวียดนาม ชายฝั่งทะเลเมืองฮาติงห์

เส้นทางเชื่อมโยงสาธารณะรัฐแห่งสหภาพเมียนมาร์

แม่สอด เส้นทางหมายเลข 85-เส้นทางหมายเลข 8-เส้นทางหมายเลข 1 เส้นทางหมายเลข 4


แม่สอด เส้นทางคาราวานรถยนต์ปฐมฤกษ์ เส้นทางแหล่งท่องเที่ยวเก่า ยานพาหนะใหม่

           ทีม Explorer Caravan ในนามบริษัท Nature Travel เป็นรายแรกที่บุกเบิกจัดทำคาราวานขับรถยนต์เข้าไปท่องเที่ยวในพม่า โดยท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวเดิมซึ่งทางการพม่าเปิดให้ท่องเที่ยวมานาน แล้ว เริ่มตั้งแต่เข้าด่านพรมแดนแม่สอด-เมียวดี ไปเมืองกอกะเร็ก เมืองพะอันง์ รัฐกะเหรี่ยง เที่ยวพระธาตุอินทร์แขวน ขึ้นไปเมืองหลวงใหม่เนปิดอว์ แล้วไปรัฐฉาน เมืองตองยี ทะเลสาบอินเล เลี้ยวกลับแล้วไปต่อเมืองมัณฑะเลย์ พุกาม แล้วกลับลงมาย่างกุ้ง เมืองหงสาวดี แล้วลงใต้กลับมาเข้าประเทศไทยที่ด่านแม่สอดอีกครั้ง

           การจัดทำคาราวานรถยนต์ คราวนี้ส่งผลให้บริษัทท่องเที่ยวอื่น ๆ เริ่มจัดทริปขับรถยนต์ตามไป ทำให้ในวันนี้มีบริษัทท่องเที่ยวที่สามารถจัดคาราวานรถยนต์ท่องเที่ยวในพม่า ได้แล้วหลายบริษัท

           รายละเอียดของเส้นทางหมายเลข 85-เส้นทางหมายเลข 8-เส้นทางหมายเลข 1 เส้นทางหมายเลข 4

           ระยะทาง ประมาณ 1,000 กิโลเมตร

           เมืองสำคัญ แม่สอด เมียวดี สะเทิม ไจ้ก์โถ่ เนปิดอว์ ตองยี ตองดู หงสาวดี

           ด่านพรมแดน แม่สอด-เมียวดี

แม่สาย เส้นทางหมายเลข 4

เส้นทางเชียงตุง รัฐฉานตะวันออก

           เมืองเชียงตุงเป็นเมืองเอกของรัฐฉานตะวันออก เมืองนี้เคยเปิดกว้างให้ท่องเที่ยวได้อย่างเสรี แต่แล้วก็กลับปิดไปอีกครั้ง มาจนปัจจุบันทางการพม่าอนุญาตให้หลายบริษัทในเมืองเชียงราย สามารถจัดทริปพานักท่องเที่ยวไทยเข้าไปท่องเที่ยวได้ โดยคณะต้องมีมัคคุเทศก์พม่านำไปเท่านั้น ไม่อนุญาตให้เดินทางด้วยตัวเองอย่างอิสระโดยเด็ดขาด

           รายละเอียดของเส้นทางหมายเลข 4 (แม่สาย-เชียงตุง)

           ระยะทาง ประมาณ 200 กิโลเมตร

           เมืองสำคัญ แม่สาย ท่าขี้เหล็ก เมืองพยาก เชียงตุง

           ด่านพรมแดน แม่สาย ท่าขี้เหล็ก

เส้นทางเชื่อมโยงราชอาณาจักรกัมพูชา

อรัญประเทศ เส้นทางหมายเลข 5 เส้นทางหมายเลข 6

เส้นทางนครวัด นครธม สิ่งมหัศจรรย์ของโลก

          กลุ่มโบราณสถานขอมในสมัยบายน ราวพุทธศตวรรษที่ 17-18 นครวัด นครธม แห่งเมืองเสียมเรียบได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในสิ่งมหัศจรรย์ของโลก ที่คนไทยเราสามารถขับรถไปถึงได้ โดยผ่านด่านพรมแดนอรัญประเทศ เมืองปอยเปต และเมืองศรีโสภณ เป็นระยะทางประมาณ 200 กิโลเมตร เส้นทางเป็นทางลาดยางที่จะต้องมีการซ่อมแซมอยู่ตลอด เนื่องจากทางถูกน้ำท่วมสม่ำเสมอทุกปี

           ในปัจจุบันทางการกัมพูชาได้เปิดแหล่งท่องเที่ยวประเภทเดียวกันนี้ขึ้นอีก หลายแห่ง สามารถเดินทางไปกลับจากเมืองเสียมเรียบได้ภายในวันเดียว เช่น ปราสาทบันทายฉมาร์ ปราสาทบึงมาลา เป็นต้น และถ้าขับรถเข้าด่านมาแล้วก็สามารถใช้เส้นทางหลวงหมายเลข 5 แล่นลงใต้ผ่านเมืองพระตะบองและโพธิสัตว์ไปจนถึงเมืองพนมเปญได้เลย

           ปัจจุบันมีการเปิดบริการรถโดยสารสาธารณะจากสถานีกรุงเทพฯ มาถึงทั้งเมืองเสียมเรียบ และเมืองพนมเปญแล้ว โดยใช้เวลาเดินทางทุกวัน ประมาณครึ่งวันเท่านั้น

           รายละเอียดของเส้นทางหมายเลข 5 และเส้นทางหมายเลข 6

           ระยะทาง ประมาณ 200 กิโลเมตร

           เมืองสำคัญ อรัญประเทศ ศรีโสภณ พระตะบอง โพธิสัตว์ กำปงชะนัง พนมเปญ

           ด่านพรมแดน อรัญประเทศ-ปอยเปต

ตราด เส้นทางหมายเลข 18-เส้นทางหมายเลข 3


เส้นทางท่องทะเลกัมพูชา

           หมู่เกาะทะเลตราดของประเทศไทยนั้นสวยงามอย่างยิ่ง ในขณะเดียวกัน เกาะกงของกัมพูชาก็ตั้งอยู่ตรงหน้า จึงเป็นสิ่งที่คนไทยใคร ๆ ก็สงสัยว่าเกาะข้างหน้านั้นจะสวยงามสักขนาดไหน ดังนั้น พลันที่เส้นทางด่านพรมแดนบ้านหาดเล็ก-จามเยียมเปิดขึ้น และเริ่มอนุญาตให้คนไทยขับรถผ่านแดนเข้าไปได้ จึงมีรถยนต์จากประเทศไทยขับเข้าไปท่องเที่ยวชายฝั่งทะเลด้านนี้ของกัมพูชา ได้อย่างสวยงาม

           เส้นทางหมายเลข 18 จะนำพาไปเยี่ยมเยือนอำเภอเกาะกงที่นักท่องเที่ยวต้องข้ามไปชมตัวอำเภอบนเกาะ ด้วยพาหนะท้องถิ่น แล้วเส้นทางจะพาไปชมอ่าวกัมปงโสม แล้วต่อไปถึงเมืองกัมปอด บนเส้นทางหมายเลข 3 จากนั้นเส้นทางจึงหักเลี้ยวขึ้นไปจนสุดทางที่เมืองพนมเปญอีกครั้งหนึ่ง

           รายละเอียดของเส้นทางหมายเลข 18 และเส้นทางหมายเลข 3

           ระยะทาง ประมาณ 200 กิโลเมตร

           เมืองสำคัญ ตราด เกาะกง กัมปงโสม กัมปอด ตร๊าก พนมเปญ

           ด่านพรมแดน บ้านหาดเล็ก-จามเยียม

เส้นทางเชื่อมโยงสหพันธรัฐมาเลเซีย

หาดใหญ่ เส้นทาง E1 เส้นทางเลียบทะเลตะวันตก


จากด่านสะเดา เมืองหาดใหญ่สามารถขับรถบนเส้นทางไฮเวย์สวยงาม ผ่านปาดังเบซาร์ อลอร์สตาร์ แล้วข้ามฝั่งไปสู่เมืองเกาะเก่าแก่เกาะปีนัง จากนั้นก็เลาะลงใต้ผ่านไปจนถึงเมืองหลวงของสหพันธรัฐมาเลเซีย คือ กัวลาลัมเปอร์ แล้วลงใต้ต่อไปอีกจนกระทั่งถึงเมืองเก่าแก่อีกแห่งหนึ่ง คือ เมืองมะละกา นอกจากนั้น เส้นทางสายปีนังเบตงก็เป็นอีกเส้นทางหนึ่งซึ่งคนไทยเรานิยมเดินทางผ่านเข้า ไปแล้วออกมาอีกครั้งอย่างปลอดภัย

           รายละเอียดของเส้นทางหมายเลข E1

           ระยะทาง ประมาณ 200 กิโลเมตร

           เมืองสำคัญ หาดใหญ่ สะเดา ปาดังเบซาร์ อลอร์สตาร์ ปีนัง กัวลาลัมเปอร์ มะละกา

           ด่านพรมแดน ด่านสะเดา-เบตง

สุไหงโก-ลก เส้นทางหมายเลข AH18


เส้นทางเลียบทะเลจีนใต้

           จากสุไหงโก-ลก เส้นทางเลียบชายฝั่งทะเลจีนใต้ ผ่านโกตาบารู กัวลาตรังกานู ดุนกุน ไปจนถึงกวนตันแล้วหักเลี้ยวขวา ตรงไปก็จะนำไปสู่นครหลวงของมาเลเซีย คือ กัวลาลัมเปอร์ ได้เช่นเดียวกัน ดังนั้น จึงสามารถขับรถท่องเที่ยวเป็นวงกลมได้จากสุไหงโก-ลก เลียบทะเลจีนใต้ แล้ววกเข้ากัวลาลัมเปอร์เลี้ยวกลับขึ้นเลาะทะเลฝั่งตะวันตกมาจนถึงด่านสะเดา จังหวัดสงขลา

           รายละเอียดของเส้นทางหมายเลข AH18 และเส้นทางหมายเลข E1

           ระยะทาง ประมาณ 500 กิโลเมตร

           เมืองสำคัญ โกตาบารู กัวลาตรังกานู ดุนกุน กวนตัน กัวลาลัมเปอร์ ปีนัง อลอร์สตาร์ ปาดังเบซาร์

           ด่านพรมแดน ด่านสุไหงโก-ลก ด่านสะเดา

ข้อมูลจำเป็นสำหรับการเดินทาง


รถยนต์ไทยเข้าได้หรือไม่ได้

           โดยรอบประเทศไทย ปัจจุบันที่เพียงลาว มาเลเซีย และสิงคโปร์ ที่สามารถนำรถยนต์ข้ามแดนไปขับท่องเที่ยวด้วยตนเองอย่างอิสระ

           สำหรับเวียดนาม ไม่อนุญาตให้รถยนต์จากประเทศไทยเข้าประเทศ แต่ยอมให้รถยนต์จาก สปป. ลาวเข้าได้

           ทุกประเทศจะยอมให้เข้าได้ ถ้าเป็นการเดินทางท่องเที่ยวในรูปแบบคาราวานรถยนต์ และบริษัทที่จัดกิจกรรมท่องเที่ยวแบบคาราวานรถยนต์วันนี้ก็มีอยู่แล้วหลาก หลายบริษัทด้วยกัน



วิ่งซ้ายหรือวิ่งขวา

           ประเทศที่ขับรถชิดซ้าย ได้แก่ ไทย มาเลเซีย และสิงคโปร์ ส่วนประเทศที่ขับรถชิดขวา ได้แก่ ลาว กัมพูชา เวียดนาม และพม่า

 วีซ่า

           ประเทศเมียนมาร์เป็นประเทศเดียวเท่านั้นในภูมิภาค ที่นักเดินทางจะต้องมีวีซ่าผ่านแดน

 เอกสารสำคัญ

           เอกสารที่ต้องเตรียมไปในการเดินทางไปขับรถในกลุ่มประเทศอาเซียน มีดังนี้

           1. หนังสือเดินทางตัวจริง มีอายุไม่น้อยกว่า 6 เดือน พร้อมสำเนา
           2. ใบขับขี่รถยนต์รุ่นใหม่แบบสมาร์ทการ์ด พร้อมสำเนา
           3. หนังสืออนุญาตรถระหว่างประเทศ (สำหรับ สปป. ลาว)
           4. ทะเบียนรถและหน้าต่อทะเบียน พร้อมสำเนา

รถยนต์โดยสารระหว่างประเทศ

           ประเทศไทยมีรถโดยสารสังกัด บริษัทขนส่ง จำกัด เดินรถในเส้นทางระหว่างประเทศสายต่าง ๆ ดังนี้

           1. กรุงเทพฯ-เวียงจันทน์

           2. กรุงเทพฯ-ปากเซ

           3. กรุงเทพฯ-เสียมเรียบ

           4. กรุงเทพฯ-พนมเปญ

           5. อุดรธานี-วังเวียง

           6. ขอนแก่น-เวียงจันทน์

           7. อุดรธานี-เวียงจันทน์

           8. หนองคาย-เวียงจันทน์

           9. อุบลราชธานี-ปากเซ

           10. มุกดาหาร-สะหวันนะเขต

           11. นครพนม-ท่าแขก

           จากนครหลวงเวียงจันทน์ และเมืองหลวงพระบาง มีรถโดยสารระหว่างประเทศไทยถึงหลายเมืองในเวียดนาม และ สปช. จีน การเดินทางท่องเที่ยวในอาเซียนโดยรถโดยสาร หากมีการเตรียมข้อมูลเป็นอย่างดี ก็สามารถท่องเที่ยวได้อย่างเชื่อมโยง

เรียบเรียงโดย KERO uAsean.com

เนื้อหาอ้างอิงจาก kapook.com

ขอบคุณแหล่งข้อมูล http://www.uasean.com/kerobow01/883

ร่วมมือปฏิรูปการศึกษา: จะทำอะไร ? อย่างไร ?

ร่วมมือปฏิรูปการศึกษา: จะทำอะไร-อย่างไร

ข้อเสนอจากเวทีเสวนา “พลังเครือข่ายปฏิรูปการศึกษาขั้นพื้นฐาน”

 พิทักษ์ โสตถยาคม

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน โดยสำนักพัฒนานวัตกรรมการจัดการศึกษา ได้จัดประชุมเสวนา “พลังเครือข่ายปฏิรูปการศึกษาขั้นพื้นฐาน” ขึ้น ในวันพฤหัสบดีที่ 7 พฤศจิกายน 2556 เวลา 10.00-14.00 น. มีวัตถุประสงค์ 2 ประการคือ (1) เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้กระบวนการและผลการสนับสนุนการปฏิรูปการศึกษาขององค์กรภาครัฐ และ(2) เพื่อปรึกษาหารือเกี่ยวกับแนวทางการประสานความร่วมมือและรวมพลังเพื่อขับเคลื่อนการปฏิรูปการศึกษาให้บรรลุเป้าหมายที่มุ่งหวังร่วมกัน การประชุมนี้มีประธานกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (ดร.สุรัฐ ศิลปอนันต์) เป็นประธานการเสวนา ผู้ร่วมประชุมมาจาก 3 กลุ่ม ประกอบด้วย (1) กพฐ. ได้แก่ นายวินัย รอดจ่าย นายสมหมาย ปาริจฉัตต์ นายปราโมทย์ แก้วสุข (2) ผู้บริหารองค์กรเครือข่าย ได้แก่ ดร.สีลาภรณ์ บัวสาย นางเพ็ญพรรณ จิตตะเสนีย์ ดร.ทัศนัย วงศ์พิเศษกุล ดร.ฉวีรัตน์ เกษตรสุนทร นพ.สุภกร บัวสาย ดร.อมรวิชช์ นาครทรรพ และ(3) ผู้บริหารระดับสูง สพฐ./ ผู้แทนสำนัก ได้แก่ น.ส.วีณา อัครธรรม ดร.เกษม สดงาม นายโสภณ โสมดี นางสุกัญญา งามบรรจง น.ส.พจนีย์ เจนพนัส นางภาวนี ธำรงเลิศฤทธิ์ ดร.ชวลิต โพธิ์นคร ดร.พีระ รัตนวิจิตร นายไกร เกษทัน นายสมยศ ศิริบรรณ นางพวงมณี ชัยเสรี นายสมควร วรสันต์ ดร.พิธาน พื้นทอง นางกมลจิตร ดวงศรี นางนุจวดี เจริญเกียรติบวร ดร.บรรเจอดพร สู่แสนสุข นายสังคม จันทร์วิเศษ ดร.อรนุช มั่งมีสุขศิริ น.ส.ดุจดาว ทิพย์มาตย์ นางสุดจิตร์ ไทรนิ่มนวล นายพิทักษ์ โสตถยาคม นายคู่บุญ ศกุนตนาค นางศรีนวล วรสรรพการ นายปราโมทย์ ขจรภัย นายวสันต์ สุทธาวาศ น.ส.ยมนา พินิจ น.ส.วรนุช รุ่งเรืองเจริญกุล นางรัชทิตา เชยกลิ่น น.ส.จันทิรา ทวีพลายนต์ และน.ส.จุฑารัตน์ ก๋องคำ

         

 ผู้บริหารองค์กรเครือข่าย ทั้งสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) สำนักงานส่งเสริมสังคมแห่งการเรียนรู้และคุณภาพเยาวชน (สสค.)  ศูนย์คุณธรรม (องค์การมหาชน) และสำนักงานอุทยานการเรียนรู้ ได้นำเสนอกระบวนการและผลการสนับสนุนการปฏิรูปการศึกษา จากนั้นผู้บริหารองค์กรเครือข่ายและผู้เข้าร่วมประชุมได้ให้ข้อเสนอเพื่อการพัฒนา ดังนี้

1. เรียนรู้จากเครือข่ายและหนุนเสริมเติมต่อ กพฐ. และ สพฐ. ควรนำสิ่งดีที่ภาคีเครือข่ายทำอยู่ มาอุดช่องว่างการทำงาน และปรับตัวในการทำงานของตนเอง เพื่อร่วมเดินทางไปด้วยกันกับองค์กรภายนอกและภายใน ไม่ว่าจะเป็น 5 องค์กรหลัก หรือสำนักต่างๆ ใน สพฐ.ด้วยกัน ต้องประสานกันอย่างเข้มข้น ควรให้ความสำคัญของกระบวนการเรียนรู้ แต่ประเด็นที่ สพฐ.ต้องปรับตัวอย่างมากคือเรื่องของระบบบริหารงานบุคคล ระบบIntensive และระบบ School Autonomy  นอกจากนั้น กพฐ. และ สพฐ. ควรพิจารณาให้การสนับสนุนช่วยเหลือการดำเนินงานของภาคีเครือข่าย ให้สามารถดำเนินการในสิ่งที่ดีและสร้างสรรค์ต่อไป ซึ่งควรนำผลการประชุมเสวนาพลังเครือข่ายปฏิรูปการศึกษาขั้นพื้นฐานครั้งนี้รายงานต่อที่ประชุม กพฐ. โดยเร็วที่สุด เพื่อทราบและร่วมขบคิดพิจารณาผลักดัน “วิธีปฏิบัติที่ดีและน่าสนใจ” ของภาคีเครือข่ายไปสู่การใช้ประโยชน์ในการจัดจัดการศึกษา

2. องค์กรตัวช่วย บทบาทหลักเกี่ยวกับการจัดการศึกษายังคงเป็นกระทรวงศึกษาธิการ ส่วนภาคีเครือข่ายต่างๆ เป็นเพียงตัวช่วย และผู้หนุนเสริมภารกิจของกระทรวง ไม่ใช่แย่งงานกระทรวงไปทำ และไม่สามารถมีศักยภาพในการจัดการศึกษาทดแทนกระทรวงได้ ดังนั้น องค์กรตัวช่วยจะสามารถสนับสนุนการขับเคลื่อนการปฏิรูปการศึกษาได้ ด้วยการแบ่งส่วนกันทำในงานตามความถนัด แล้วนำมาต่อกัน ดังนี้ หากแบ่งงานออกเป็น 4 ขั้น ประกอบด้วย (1) ขั้นสร้างความรู้ (2) ขั้นเอาความรู้ไปทดลอง (3) ขั้นผลักดันเป็นนโยบาย และ(4) ขั้นดำเนินการให้เป็นไปตามนโยบาย ซึ่งในขั้นที่ 1-2 เป็นความถนัดของภาคีเครือข่ายที่จะทำการวิจัย เมื่อได้ผลแล้วก็ส่งมอบให้กระทรวงศึกษาธิการเพื่อดำเนินการในขั้นที่ 3-4 อย่างไรก็ตาม กระทรวงศึกษาธิการจะเป็นผู้กำหนดโจทย์การวิจัยและรองรับผลการวิจัยไปใช้ จะทำให้การทำงานของภาคีเครือข่ายและกระทรวงศึกษาธิการเชื่อมต่อกันได้อย่างดี

3. ปรับวิธีประเมินครูสู่วิทยฐานะ ปัจจัยหนึ่งที่ทำให้การทำงานและความก้าวหน้าของครูไม่ก่อให้เกิดคุณภาพผู้เรียน ก็คือ การประเมินเพื่อเลื่อนวิทยฐานะที่ครูต้องเกี่ยวข้องสัมพันธ์กับ ก.ค.ศ. หรือ อ.ก.ค.ศ. ไม่ไปในทิศทางเดียวกันกับการปฏิรูปการเรียนรู้และคุณภาพผู้เรียนที่คาดหวัง ดังนั้น จึงควรปรับแก้เงื่อนไขการประเมินครูให้เอื้อต่อคุณภาพผู้เรียนในลักษณะเช่นนี้ให้จงได้

4. ต้องการผู้นำที่เข้าใจ-เปิดใจ ผู้นำเป็นปัจจัยสำคัญของการพัฒนาคุณภาพ ในการสร้างและนำนวัตกรรมไปสู่การปฏิบัติ ที่ผ่านมาพบว่า ผู้นำและบุคลากรที่เกี่ยวข้องในระดับต่างๆ ไม่เข้าใจที่ดีพอในการประสานความร่วมมือกับภาคีเครือข่าย รวมทั้งไม่เปิดใจเรียนรู้และร่วมพัฒนาไปด้วยกันนัก จึงทำให้รูปแบบและวิธีการที่ดี  ไม่สามารถเกิดประโยชน์ในทางปฏิบัติได้เต็มที่ ดังนั้น จึงควรสร้างความเข้าใจร่วมกันและปรับตัวขับเคลื่อนการพัฒนาไปพร้อมกันกับภาคีเครือข่าย ผู้นำระดับนโยบายควรเข้าไปเป็นเพื่อนร่วมทาง ร่วมเรียนรู้ และเป็นโค้ชให้กับผู้นำระดับปฏิบัติ ควบคู่กับการสั่งการตามปกติ รวมทั้ง เสริมพลังอำนาจ (empowerment) ให้ผู้นำในพื้นที่ให้ทำงานเต็มความสามารถ เป็น “การสร้างแม่ทัพในพื้นที่” ให้เกิดขึ้นเต็มแผ่นดิน

5. ต้องการผู้นำที่เอาจริงและต่อเนื่อง เมื่อเอ่ยถึงผู้นำระดับนโยบาย เรามักจะนึกถึงฝ่ายการเมืองหรือรัฐมนตรี ซึ่งมีการปรับเปลี่ยนอยู่ตลอดเวลา และส่งผลกระทบต่อการพัฒนาคุณภาพการศึกษาเช่นปัจจุบัน แต่การศึกษาจำเป็นต้องมีผู้นำระดับสูงที่เป็นหลัก มี commitment ที่จะดำเนินนโยบายและทิศทางการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง เป็นเวลา 4-8 ปี ซึ่งคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (กพฐ.) คือผู้นำที่ทุกฝ่ายให้ความเชื่อมั่นและเป็นความหวังใหม่ในการทำให้ “เรือนิ่ง” และการจัดการก็จำเป็นต้อง “นิ่ง-จริงจัง-ต่อเนื่อง” ด้วยเช่นกัน เพื่อดำเนินไปสู่สภาวะความสำเร็จของการปฏิรูปการศึกษา

6. ทำเรื่องสำคัญและจำเป็นจริงในการปฏิรูปการศึกษา สิ่งที่คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (กพฐ.) ควรพิจารณาดำเนินการคือ เน้นเรื่องที่สร้างการเปลี่ยนแปลงเชิงระบบได้จริง ที่เป็นเรื่องสำคัญบางเรื่อง แต่ส่งผลกระทบต่อคุณภาพโดยรวม โดยใช้วงจรการวิจัยและผลักดันเป็นนโยบาย อาทิ เรื่องคุณภาพครู เรื่องประสิทธิภาพโรงเรียน อาจลงไปทำตั้งแต่ที่มา/การเข้าสู่ตำแหน่งผู้บริหารโรงเรียน การบริหารจัดการโรงเรียน ผู้บริหารโรงเรียนมีความสามารถมากขึ้น ลดช่องว่างระหว่างโรงเรียนคุณภาพต่ำให้ขยับมาใกล้โรงเรียนคุณภาพสูง

7. เน้น 4 คานงัด จากสถิติพบว่า มีเด็กจำนวนมากที่การเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานเป็น “การเรียน(ในระบบ)ครั้งสุดท้ายในชีวิต” โดยเฉพาะกลุ่มเด็กด้อยโอกาส ซึ่งทิศทางการยกระดับคุณภาพการศึกษาในประเทศต่างๆ พบว่า สามารถยกระดับคุณภาพได้ด้วยการให้ความใส่ใจในการเรียนรู้และการพัฒนากลุ่มเด็กด้อยโอกาสและเด็กไม่เก่ง ดังนั้น หนึ่งใน “คานงัด” ของคุณภาพการศึกษา ก็คือ การช่วยกลุ่มเด็กด้อยโอกาสนอกจากนั้น บทเรียนจากการปฏิรูปการศึกษาทั่วโลกยังให้ความสำคัญกับอีก 3 คานงัด ได้แก่ การช่วยครู ที่เปลี่ยนจาก training ในลักษณะ “อบรมแบบพรมน้ำมนต์” เป็น coaching and mentoring การปรับระบบวัดผล ต้องเปลี่ยนจากการสอบในลักษณะ “เดิมพันสูง” หรือเพื่อการตัดสิน ไปเป็นการประเมินเพื่อการพัฒนา การสร้างระบบข้อมูลเพื่อ monitor การศึกษา โดยสร้างระบบที่เชื่อมโยงกับห้องเรียนและโรงเรียน รู้ละเอียดในสถานการณ์ของครูและนักเรียน เพื่อให้ผู้หนุนนำช่วยเหลือสามารถรู้และช่วยได้ทันท่วงที

8. คิดใหญ่ เริ่มเล็ก การเริ่มต้นดำเนินงานอาจมุ่งไปที่กลุ่มเครือข่ายโรงเรียนจำนวนหนึ่งในแต่ละพื้นที่ ในลักษณะโครงการวิจัยและพัฒนา 3-5 ปี เพราะเมื่อเป็นโครงการวิจัยและพัฒนาจะเป็นเสมือน “ของขลัง” ไม่มีใครมารบกวนหรือล้มเลิก ซึ่งสามารถกำหนดโจทย์การวิจัยเพื่อพัฒนา จะได้ตัวแบบ และสามารถมีcommitment ในการดำเนินการร่วมกันของภาคีเครือข่ายได้ดี อาจใช้จังหวัดบางจังหวัดที่มีการดำเนินงานของภาคีเครือข่ายทับซ้อนกันอยู่ และใช้จังหวัดเหล่านั้นเป็นจุดเริ่มต้นของความร่วมมือระหว่างกันครั้งใหม่

9. ใช้พื้นที่เป็นฐานของความร่วมมือ การพูดคุยเพื่อให้เกิดความร่วมมือระหว่างองค์กร ควรลงไปสร้างข้อตกลงในพื้นที่ปฏิบัติงานจริง แล้วพัฒนาไปสู่งาน/ โครงการที่จะลงนามความร่วมมือระหว่างหน่วยงานในพื้นที่ มีรายละเอียดต่างๆ ทั้งกิจกรรมที่จะทำ  งบประมาณที่จะใช้ หรือผลผลิตที่จะได้ ซึ่งการพูดคุยระดับหน่วยปฏิบัติจะมีความเป็นไปได้สูงกว่าการพูดคุยของผู้บริหารระดับนโยบายในส่วนกลาง

10. ปรับการจัดการใหม่ ที่ผ่านมาภาพที่ปรากฏให้เห็นของกระทรวงศึกษาธิการ “ใช้เงินเยอะ ได้ผลน้อย” ต้องปรับเปลี่ยนเป็น “ใช้เงินน้อย ได้ผลเยอะ” และการบริหารจัดการแบบแนวตั้ง “แท่ง” ควรปรับเปลียนเป็นการจัดการแบบแนวนอน “ตัดขวาง” ซึ่งในการปรับเปลี่ยนควรจัดทำเป็นโครงการวิจัยและพัฒนาระยะยาว เพื่อทดลองเรียนรู้รูปแบบใหม่ในการบริหารจัดการ อาจทำความร่วมมือกับ สกว. หรือ สสค. ซึ่งจะทำให้ได้ทราบปัจจัยเงื่อนไขเชิงระบบที่จำเป็นต้องเปลี่ยนจากฐานงานวิจัย

11. สร้างนโยบายใหม่บนฐานวิจัย ควรให้มีนักวิชาการของ สพฐ. และภาควิชาการ เพื่อตั้งเป็นกลุ่มPolicy Think Tank ที่มีความเป็นกลางและมีอิสระพอสมควร ในการทำหน้าที่วิจัยและพัฒนานโยบาย ทดลอง และนำเสนอนโยบายให้ สพฐ. หรือแม้แต่การวิจัยสถาบัน (Institutional Research)

12. ควรปฏิรูปทั้งโรงเรียน บทเรียนที่ได้จากความร่วมมือกับภาคีเครือข่ายที่ผ่านมา พบว่า การพัฒนาเพียงบางประเด็น หรือมุ่งเน้นพัฒนาครูบางคน เมื่อโครงการจบ จะไม่ได้รับการสานต่อจากผู้บริหารโรงเรียน ดังนั้น ในการดำเนินการควรขับเคลื่อนไปพร้อมกันทั้งโรงเรียน โดยผู้บริหารและครูทุกคน อย่างต่อเนื่อง จริงจัง และมุ่งเน้นไปที่การเรียนการสอน

13. จุดประกายและตามไปเชียร์ ประเด็นที่สำคัญในการหนุนเสริมคนทำงานด้วยความมุ่งมั่นตั้งใจ ก็คือ การจุดประกาย ทำให้เกิดแรงบันดาลใจในการทำงาน “ไฟติด” แล้วลงติดตามไปช่วยเชียร์ ให้เกิดความฮึกเหิมมุ่งทำสิ่งที่ได้ทำอยู่อย่างต่อเนื่องและดียิ่งขึ้น นอกจากการร่วมชื่นชม ให้กำลังใจ ให้การยอมรับในสิ่งดีที่เขาทำอยู่ หรือจะใช้สื่อสารมวลชนที่มีอยู่มาเป็นเครื่องมือเพื่อให้เกิดความภาคภูมิใจและมีแรงใจในการทำดี นอกจากนั้น การลงไปยังพื้นที่ของผู้นำระดับนโยบาย จะทำให้ได้รับทราบปัจจัยเงื่อนไขของการทำได้หรือไม่ได้ของผู้ปฏิบัติ และจะได้ข้อเสนอเพื่อนำกลับมาปรับแนวทางการขับเคลื่อนนโยบายให้สามารถสู่การปฏิบัติได้อย่างราบรื่น

14. ขับเคลื่อนด้วยพลังแห่งความชื่นชม เมื่อโรงเรียนดำเนินงานโครงการที่เป็นการปลูกฝังคุณธรรม ให้เป็นเรื่องสำคัญที่จะต้องเกิดและปรากฏชัดในตัวผู้เรียน แล้วมีผู้บริหารระดับสูง ผู้นำองค์กร หรือผู้ใหญ่ในบ้านเมืองลงไปในพื้นที่ ไปเยี่ยมชมกระบวนการและผลที่เกิดขึ้น ได้ช่วยให้ครู ผู้บริหาร และบุคลากรที่เกี่ยวข้องมีความภาคภูมิใจ มีพลังแรงใจในการมุ่งมั่น ดำเนินงานต่อด้วยความมั่นใจและกระตือรือร้น ดังนั้น การให้ความสำคัญของผู้ปฏิบัติงานในพื้นที่ การหนุนเสริมการดำเนินงาน และการลงไปชื่นชมผลที่เกิดขึ้นที่โรงเรียนของผู้นำองค์กร จึงมีส่วนสำคัญยิ่งในกระบวนการพัฒนาบุคลากรและคุณภาพผู้เรียน

15. เปลี่ยนการบริหารจัดการครู อุปสรรคเชิงงบประมาณของการพัฒนาการศึกษาคือ งบบุคลากรแต่ละปีใช้ประมาณ 80% ส่วนงบพัฒนามีจำกัดและมีความสัมพันธ์กับคุณภาพผู้เรียนน้อย สิ่งที่น่าสนใจในการพัฒนาครูคือ ไม่ควรให้ความสำคัญในการพัฒนาครูเพียงมาตรการระยะสั้น เช่น coaching หรือ Professional Learning Community (PLC) เท่านั้น ควรให้ความสำคัญกับมาตรการระยะยาวด้วย เช่น การตั้งเป้าหมายในการลดงบประมาณจาก 80% ให้เหลือ 50% ภายในเวลา 5-10 ปี เพื่อนำงบประมาณมาพัฒนาคุณภาพ หรือการจัดทำแผนระยะยาวเกี่ยวกับบริหารจัดการครูและบุคลากร (Personnel Administration Plan) มีความจำเป็นที่ต้องสร้างความชัดเจนเกี่ยวกับสภาพปัจจุบันมีครูกี่ช่วงวัยหรือกี่รุ่น แต่ละรุ่นจะต้องเติมและพัฒนาอย่างไร รวมทั้งการรับคนที่จะเข้าไปเป็นครู และการปลดล็อคให้สามารถโยกย้ายหรือเกลี่ยครู ไปยังโรงเรียนที่ขาดแคลน ซึ่งอาจต้องมีการทำวิจัยในประเด็นเหล่านี้ก่อน

16. สร้างประสบการณ์การเรียนรู้ใหม่และให้ทางเลือกแก่ครู มีครูจำนวนมากที่ต้องการเปลี่ยนแปลงการสอนของตนเอง ให้เป็นไปในแนวทางปฏิรูปการเรียนรู้ แต่ปัญหาของครูคือ ครูนึกไม่ออกว่าการสอนที่ต้องการให้ครูเปลี่ยนไปนั้นเป็นอย่างไร เพราะไม่เคยเห็นและได้รับประสบการณ์ตรงของการเรียนรู้แบบActive Learning  ตลอดชีวิตของการเป็นนักเรียนและการทำงานของครู ครูพบเห็นแต่การจัดการเรียนรู้แบบPassive Learning ดังนั้น การพัฒนาครูจึงควรเสริมสร้างประสบการณ์การเรียนรู้ใหม่แบบ Active Learningเพื่อครูจะได้รับรู้ถึงความหมายและคุณค่าของการเรียนรู้เช่นนี้และปรับเปลี่ยนการสอนของตนเองเพื่อศิษย์ รวมทั้งการแสวงหาตัวอย่างหรือวิธีการปฏิบัติที่ดีที่หลากหลายให้ครูได้เลือกนำไปปรับใช้ในการสอน

17.ปรับวิธีการนำนโยบายสู่การปฏิบัติที่ผ่านมาจะพบเห็นวิธีการนำนโยบายสู่การปฏิบัติในpattern เดิม อาทิ จัดทำเอกสาร สั่งการ ประชุม หรือจัด Event ซึ่งพบว่าไม่ได้ผลที่น่าพอใจนัก จึงควรหานวัตกรรมของการขับเคลื่อนนโยบาย หรือแนวทาง Implement นโยบายที่สามารถคาดหวังการเปลี่ยนแปลงระดับการปฏิบัติได้จริง

18. ห้องเรียน-ครอบครัว-สังคม ร่วมพัฒนาเด็ก สิ่งที่ภาคีเครือข่ายจะร่วมด้วยช่วยพัฒนาเด็ก ไม่ควรเน้นไปที่ห้องเรียนเพียงอย่างเดียว เพราะความรู้จากห้องเรียนจะติดตัวเด็กประมาณ 1 ใน 3 จึงควรให้ความสำคัญกับพื้นที่การเรียนรู้ของเด็กอีก 2 ใน 3 ส่วน ก็คือการเรียนรู้จากครอบครัวและสังคม ดังนั้น มีความจำเป็นต้องมีเจ้าภาพที่ชัดเจนและร่วมมือกันให้มากยิ่งขึ้น

19. ใช้หนังสือเป็นเครื่องมือสร้างคน การหนุนเสริมการเรียนรู้ของเด็กและเยาวชนด้วยการมีหนังสือดีๆ ให้เด็กอ่าน เพิ่มเติมหนังสือที่เด็กอยากอ่านในโรงเรียน หรือการสนับสนุนห้องสมุดมีชีวิต รวมทั้งการย่อยผลงานวิจัยที่ดีมีประโยชน์ในรูปแบบนิทรรศการให้ไปสู่โรงเรียนและการนำไปใช้ประโยชน์ในการเรียนรู้และต่อยอด

20. พัฒนาทักษะการเรียนรู้-สร้างแรงบันดาลใจ การพัฒนาคุณภาพผู้เรียนไม่ควรมุ่งเน้นเพียงผลสัมฤทธิ์ หรือคุณธรรมจริยธรรมเท่านั้น ควรให้ความสำคัญกับทักษะการเรียนรู้ด้วย ควรส่งเสริมให้ครูให้ความสำคัญในมิติการจัดการเรียนรู้ศิลปะ ดนตรี กีฬา และเสริมสร้างแรงบันดาลใจในการเรียนรู้ให้เด็ก เพราะไม่ควรมุ่งไปที่การสอนของครูเป็นหลัก ควรช่วยให้ผู้เรียนได้มีความอยากรู้อยากเรียน มีแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ที่ดี ก็จะทำให้เกิดคุณภาพที่ต้องการได้ง่าย ดังนั้น จึงควรให้ความสำคัญของการปรับเปลี่ยนความคิด เจตคติในการเรียนรู้ และสร้างแรงบันดาลใจในการเรียนรู้ของผู้เรียน ซึ่งจะเป็นหนึ่งในแรงหนุนสำคัญให้เกิดคุณภาพการศึกษา

------------------------------------------

คัดจาก http://ajpitak.blogspot.com/

ขอบคุณบทความดีๆ เผยแพร่เพื่อประโยชน์ทางการศึกษา

                                                         วันอังคารที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556